அவதாரம் – 2

முன்கதைச் சுருக்கம்: திருநங்கையாக இருந்த நான், பூதகுல ராணியின் மந்திரத்தால் புதுமங்கையாக அவதரிக்கிறேன்.

பேரழகியாய் ஜொலிக்கும் என் மார்பில் பூ.கு ராணி தனது வாயால் ஊத, அது என் உடலில் நறுமணமாய் மணக்கிறது. நிர்வாண நிலையில் நின்று கொண்டிருக்கும் நான், எனது கட்டழகு மேனியை மறைக்க, �ஆடை வேண்டும், தாயே…� என்று கோரிக்கை வைத்தேன்.

கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டு, ஒரு டஜன் பட்டுப்பாவாடைகள், அதற்கு மேட்சிங்கான பிளவுஸ்கள் மற்றும் பல்வேறு வண்ண தாவணிகளும் வழங்கப்பட்டது.

“தாயே…., வந்து, வந்து….” என்று தயங்கினேன்.

“என்ன மகளே…? வேறு ஏதாவது வேண்டுமா, என்னிடம் தயங்காமல் கேள்…” என்று பூ.கு ராணி சொன்னது.

“மார்பகத்தை பிரா போட்டு, தூக்கி நிறுத்தினால் தான், பார்ப்பதற்கு அழகாக, கவர்ச்சியாகத் தெரியும். இல்லையேல் தொங்கிப்போன பலூன் மாதிரி இருக்கும். மேலும், எனது ஆப்பத்தை அடைகாக்க நைலான் பேன்டீஸ்களும் வேண்டும், தரமுடியுமா, தாயே…”, என்றேன்.

�மகளே…, இதுபோன்ற அயிட்டங்களைப் பயன்படுத்துவதோ / அணிவதோ பூதகுல அரசன் மார்சிலோவுக்கு அறவே பிடிக்காது. எனவே, இதைமட்டும் என்னால் தரமுடியாது….�, என்றது.

என்ன கொடுமை சார் இது. பிரா, பேண்டீஸ் போன்ற நாயுடு ஹால் சமாச்சாரங்கள் பூத லோகத்தில் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளதா?… என்று மனதில் எண்ணினேன்.

பூ.கு ராணி, எனது கையில் ஒரு சைக்கிள் சையினைத் தந்து, “இது சாதாரண சைக்கிள் சையின் இல்லை…, இதுதான் பூதகுலத்தின் நவீன ஆயுதம் மற்றும் மந்திரக்கோல்”.

இதன்மூலம் எதிரிகளையும் அடிக்கலாம், அற்புதங்களும் நிகழ்த்தலாம். சாதாரண அற்புதம் இல்லை மகளே, பேரின்பம் தரும் அனைத்து விஷயங்களையும் இதன் மூலம் நீ அடைந்து கொள்ளலாம்.

கண்ணை மூடி, இந்த சைக்கிள் சையினில் சிறிது கிரீஸ் தடவி, பின்னர் அதை கையால் உருவிக் கொண்டே,

�என் சூத்தப்புடி, ஐலசா….
சூத்தப்புடி, ஐலசா….

என் முலையப்புடி, ஐலசா….
முலையப்புடி, ஐலசா….

ஏய்.. புண்டைய நக்கு ஐலசா….
புண்டைய நக்கு ஐலசா….

ஏய்.. நல்லா ஓலு ங்கொக்கமக்கா…
நல்லா ஓலு ங்கொக்கமக்கா….�

என்ற பூதகுல மந்திரத்தை ராகத்துடன் உச்சரித்தால், உனது ஆசை நிறைவேறும். மனதில் நினைத்தது நடக்கும்.., என்றது பூ.கு ராணி.

என்னுடைய மனதில் தோன்றிய சந்தோஷத்திற்கு அளவே இல்லை. “நினைத்தது எல்லாம் நடக்குமா, அப்படி நடந்தால் எப்படி இருக்கும்…”, என்று ஒரு முறை யோசித்துப் பார்த்தேன்.

பூ.கு அளித்த ஆடைகளிலிருந்து ரோஸ் நிற பிளவுசை எடுத்து அணிந்தேன். பிளவுஸின் கொக்கிகளை, கீழிருந்து மேலாக ஒன்றன் பின் ஒன்றாக மாட்டினேன்.

பிரா அணியாத பிளவுசுக்குள் இருக்கும், எனது வெள்ளை நிற மாங்கனிகள் பார்ப்பதற்கு அழகு ஊட்டின. பிளவுஸின் மீது கைவைத்து, நானே ஒருமுறை முலைகளை அழுத்திப் பார்த்தேன்.

செக்கச்சிவந்த பாதங்கள், வாழைத்தண்டு போன்ற வழ, வழக்கும் கால்கள், பளிங்கு போன்ற தொடைகள் என ஒவ்வொன்றும் அழகாய்த் தெரிய, வெட்கம் என்னைப் பிடுங்கித் தின்றது.

வெள்ளி ஜரிகைகளால் ஜொலிக்கும் ரோஸ் நிற பட்டுப்பாவாடையை எடுத்து, அதனை அழகாய் விரித்து எனது கால்களை உள்ளே திணித்தேன். இடுப்புப் பகுதியில் இறுக்கி, நாடாவை கட்டும்போது தான் கவனித்தேன். அரை இன்ச் அளவுக்கு சிறித்து போயிருந்த, வட்ட வடிவ தொப்புள் குழி, பதுங்கும் பளிங்கு குழி போல் தெரிந்தது. டைரக்டர் ஆர்.வி உதயகுமார் பார்த்திருந்தால், விஜயகாந்தை வைத்து, எனது தொப்புள் குழியில் பல்லாங்குழி விளையாடச் சொல்லி படமெடுத்திருப்பார்.

எனக்கே தெரியாமல், தொப்புளில் அணிவிக்கப்பட்ட, சிறு தங்க வளையம் ஒளிரும் நட்சத்திரத்தைப் போன்று மின்னியது.

பின்னர், பச்சை நிற தாவணியை என் உடம்பு முழுவதும் சுற்றினேன். தாவணியின் மாராப்பை “சிவாஜி நாயகி ஸ்ரேயா..” மடித்தது போல் மடித்து அணிந்து கொண்டேன்.

நீண்டு வளர்ந்த கூந்தல் இப்போது தான் ஷாம்பு போட்டு குளித்தது போல் மென்மையாகவும், ஸ்ட்ரைடெனிங் செய்யப்பட்டது போல ஒரே நேராகவும் இருந்தது. கூந்தலினூடே எனது விரல்களை விட்டு கோதிப்பார்தேன்.

“எப்படி இருந்த நான், இப்படி ஆயிட்டேன்…” என்று சூத்தை ஆட்டி சொல்லவேண்டும் போல் தோன்றியது. எங்கே அவ்வாறு செய்தால், தன்னை அவமதிப்பதாக பூ.கு ராணி தவறாக எண்ணிவிடுமோ என்று நினைத்து, அவ்வாறு செய்யவில்லை.

எனது முகம் எப்படி மாறியிருக்கும் என்பதை மட்டும் என்னால் ஊகிக்க முடியவில்லை.

காலில் சுடுதண்ணியை ஊற்றியது போல, தனது கையையும், காலையும் பூ.கு ராணி உதறி, குதித்துக் கொண்டிருந்தது..

“தாமதமாகிறது, மகளே… நான் நேரத்திற்கு செல்லவில்லையென்றால், பூ.கு மன்னருக்கு அரிப்பெடுக்க ஆரம்பித்துவிடும்…. பின்னர், பூலோகத்திற்கு வந்து யாராவது கன்னிப்பெண்ணின் கூதியை குடைய ஆரம்பித்து விடுவார்…”, என்று தனக்கு காலதாமதம் ஆகிவிட்டதை நினைவூட்டியது.

“சரி தாயே, நீ சென்று வா… உனது உதவியை உயிருள்ளவரை மறக்கமாட்டேன்… உனது உருவப்படத்தை என் வீட்டு பூஜையறையில் வைத்து, தினந்தோறும் பூஜை செய்கிறேன்….” என்று பூ.கு ராணியை வழியனுப்பி வைத்தேன்.

இப்போது தான் எனக்கு புதிய குழப்பம் வந்தது. தற்போதுள்ள சூழ்நிலையில், நரகம் போன்ற என் வீட்டிற்கும் செல்ல இயலாது. இனி நாம் என்ன செய்யலாம் என்ற யோசனையில் மூழ்கினேன்.

எனது சிந்தனையில் சைக்கிள் சையின் வந்துபோனது. இதை பயன்படுத்த வேண்டுமானால், கிரீஸ் வேண்டுமே என்றும் பொறி தட்டியது. முதல் முறைப் பயன்படுத்த அதில், ஓரளவு கிரீஸ் தடவப்பட்டு தான் பூ.கு ராணி தந்திருக்கிறாள்.

சைக்கிள் சையினை எடுத்து, அதை கையால் உருவிக் கொண்டே,

��என் சூத்தப்புடி, ஐயிலசா….

என்று ஆரம்பிக்கும் பூதகுல மந்திரத்தை ராகத்துடன் உச்சரித்தேன். கறுப்பு நிறத்தில் அழகிய �செவ்ரோலெட் லுமினா� காரும், அழகிய வீடும் வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

மூடிய கண்ணை திறந்து பார்த்தேன். அருகில் எந்த காரையும் காணவில்லை. ஒரே கும்மிருட்டு மயானம் தான் கண்ணுக்குத் தெரிந்தது. என்னடா, “டுபாக்கூர் சைக்கிள் சையினா இருக்கே..” என்று மனதில் நினைத்தேன்.

நன்றாக சுற்றி அங்குமிங்கும் பார்த்தேன். தூரத்திலிருந்த மயான வாசலில், ஒரு கார் நின்று கொண்டிருந்தது. காரின் உள்ளே எரிந்து கொண்டிருண்டிருக்கும் லைட்டின் வெளிச்சம், அதன் உள்ளே யாரும் இல்லை என்பதை தெளிவுபடுத்தியது.

பிஸ்கட் கலர் தோலினால் செய்யப்பட்ட காரின் சீட் மற்றும் உள்ளமைப்பு, அதன் கருப்பு நிறம் என அனைத்தும் என்னைக் கவர்ந்தது. காரின் முன்புற வலது கதவருகே சென்று, திறந்து பார்த்தேன். லாக் செய்யப்படவில்லை. அதை திறந்து உள்ளே பார்த்தால், காரின் சாவி இக்னீஷியனில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது.

காரின் டேஷ்போர்டில் ஒரு அட்டை, அதில் “வெல்கம் மிஸ் ராணி…..”, என்று எழுதியிருந்தது. காரின் உள்ளே டியோடெரண்ட் அடிக்கப்பட்டு, கம கமவென்று மணந்து கொண்டிருந்தது.

காரின் உள்ளே அமைக்கப்பட்டிருக்கும் ஜி.பி.எஸ் போன்றதொரு அமைப்பிலிருந்து, “ஷல் வி கோ டு யுவர் ஹோம், மிஸ் ராணி..” என்று ஒலியும் அதற்கான பட்டனை அழுத்துமாறும் வேண்டுகோள்விட்டது.

காரில் “ஆட்டோ டிரைவிங் சிஸ்டம்” பொறுத்தப்பட்டுள்ளது போல, பட்டனை அழுத்தியது தான் தாமதம் கார் தனியாக இயங்கத் தொடங்கியது. மயான ரோட்டிலிருந்து வெளியே வந்து, ஒரு ஹைவேயைக் கடந்து, செல்வந்தர்கள் அதிகம் வாழும் பகுதியில் உள்ள ஒரு மாளிகையின் முன்னே நின்றது.

மாளிகையின் கேட்டுக்கும், காருக்கும் இடையே சங்கேத மொழிகள் பரிமாறிக் கொள்ளப்பட, பிரம்மாண்டமான இரும்பு கேட் தானாக திறந்து கொண்டது.

அதன் உள்ளே சென்ற கார், மாளிகையின் வாயிலில் நின்றது. காரின் கதவு தானாக திறந்து கொள்ள….. “யு ஹேவ் ரீச்ட் த டார்கெட், பிளீஸ் எக்ஜிட் ஃப்ரம் த கார், மிஸ் ராணி…” என்று ஒலித்தது.

பணக்காரப் பெண்ணுக்கே உரிய, மெல்லிய கர்வம் என்னை சேர்ந்து கொண்டது. அதிகப்பணம், ஆடம்பர வசதிகள் போன்றவை மனிதர்களின் மனங்களைக் கூட மாற்றும் என்பதற்கு சரியான உதாரணம். நான் காரைவிட்டு கீழே இறங்கினேன். மீண்டும் காரின் கதவு தானாக மூடிக்கொள்ள, காரின் இயக்கமும் நின்றது.

எனது வலது காலைத் தூக்கி, வீட்டுக்குள் முதல் அடியை வைத்தேன். பளிங்கு போல் பாலீஸ் செய்யப்பட்ட மார்பிள் கற்களாலான தரை. அதில் முதல் முறை கால் வைப்பது, ஏதோ நீச்சல் குளத்தில் நடப்பது போன்ற உணர்வையேத் தந்தது.

வீட்டு ஹாலின் நடுவே, ஒரு அழகான பெண்ணின் போட்டோ மாட்டி வைக்கப்பட்டிருந்தது. போட்டோவிலுள்ள, தெற்றுப்பல் தெரிய சிரித்துக் கொண்டிருக்கும் பெண்ணின் அழகை, யார் பார்த்தாலும் சொக்கிவிடுவார்கள். “ஹும்…, மிக, மிக அழகாகத் தான் இருக்கிறாள்…” என்று எனக்குள் நினைத்தேன்.

ஹாலின் இடப்புறமுள்ள படிகளில் ஏறி, முதல் தளத்தில் இருக்கும் படுக்கை அறைக்குச் சென்றேன்.

அந்த அறையின் நடுவே போடப்பட்டிருக்கும் கட்டிலில், வெள்ளை நிற விரிப்புகளால் பொதியப்பட்ட பஞ்சு மெத்தை. அதன் மேலே பரப்பி வைக்கப்பட்டிருக்கும் வண்ணமயமான டெடி பியர் பொம்மைகள் என ஒவ்வொன்றையும் பார்க்கப்பார்க்க பரவசத்தை கூட்டியது.

“ல, ல, ல, ல, லா……” என்று பாடிக்கொண்டே மேக்கப் டேபிள் பக்கம் திரும்பினேன். அங்குள்ள நிலைக்கண்ணாடியை நோக்கியபோது, கூரிய வேல் போன்ற எனது அகன்ற விழிகள் தெரிந்தன.

மேலும், ஹாலில் மாட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த போட்டோவிலுள்ள அதே முகம், எனது பிம்பத்தை பிரதிபலித்தது. எனது கண்ணை கசக்கிக் கொண்டு மீண்டும் ஒரு முறை பார்த்தேன், அதே உருவம் தான் மீண்டும், மீண்டும் தெரிந்தது.

எனக்கு நிலை கொள்ளவில்லை, நானா இவ்வளவு அழகு… வானுக்கும், பூமிக்கும் இடையில் குதிப்பது போல் குதித்தேன். நிலைக்கண்ணாடி அருகே சென்று, எனது முகத்தை உற்று நோக்கினேன். நடிகை ஸ்ரேயாவைப் போன்ற முகச்சாயல். கண்ணாடியில் தெரியும் எனது பிம்பத்திற்கு, நானே முத்தம் கொடுத்தேன்.

எனது தாவணியை நழுவவிட்டு, ரோஸ் நிற ஜாக்கெட்டுக்குள் இருக்கும் வெள்ளை முயல் குட்டிகளைப் பார்த்தேன். எனது முலைக்கலசங்களின் நிப்பில்ஸ் என்ன நிறத்தில் இருக்கும் என்று பார்க்கத் தோன்றியது. பிளவுசின் ஹூக்குகளை கழற்றியதும், முலைகளிரண்டும் சட்டென வெளியே தாவிக்குதித்தன. அவற்றின் நடுவே அழகான காம்புகள் ரோஸ் நிறத்தில் இருந்தன. ஏனோ, தெரியவில்லை முலை மொட்டுக்கள் கூட துருத்திக் கொண்டிருந்தன.

முலையின் பாரத்தை உள்ளங்கையால் அழுத்திக் கொண்டே, முலை மொட்டைப் பிடித்து திருகினேன். மீண்டும், மீண்டும் செய்ய வேண்டும் போல் தோன்றியது. முலைக்காம்பின் மேற்பகுதியில் விரலால் உராசினேன். “ஸ், ஸ், ஸ்………. ம், ம், ம்….” என்று முனகிக் கொண்டே, புண்டைப்பகுதியை பாவாடையின் மேற்புறத்தில் தடவினேன்.

எனது அழகு, எனக்கே காமத்தை ஊட்டுகிறது என்றால், ஒரு ஆண்மகன் பார்த்தால் எப்படி இருக்கும் என்று எண்ணினேன். அந்த எண்ணம் என்னை மேலும் போதையுறச் செய்தது.

என்னுடைய ஆப்பத்தை பிசைந்து, தேனடையில் நீர் ஒழுக சுயஇன்பம் காண வேண்டும் என்று ஒருபுறம் நினைத்தாலும், சே, ச… முதன் முதலாய் சுயஇன்பம் காண்பதா….. வேண்டாம். கூதியை விரித்துக் காட்டி, நல்ல ஆண்மகன் எவனாவது ரொம்ப நேரம் ஓக்க வேண்டும் என்று மனது ஆசைப்பட்டது.

ஆசையை அடக்கிக் கொண்டு, கீழே இருக்கும் ஹாலுக்கு வந்தேன். 39 இன்ச் பிளாஸ்மா டி.வியை ஆன் செய்தேன். B.B.C சேனலில் யாரோ பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஒரு கையில் சைக்கிள் சையினை வைத்துக் கொண்டே, மறுகையால் ரிமோட்டை அழுத்தினேன்.

சன் டி.வியில், செண்பகமே, செண்பகமே…….. தென்மதுரை சந்தனமே………. என்ற பாடல் ஒளித்துக் கொண்டிருந்தது. பாடல் காட்சியில் ராமராஜன் நீலநிற ட்ரவுசர் அணிந்து, வெற்றுமேலுடன் பசுவின் காம்பை பிடித்து பால் கறந்து கொண்டிருந்தார்.

என்னோட காம்பையும் பிடிச்சு கறந்தா எப்படி இருக்கும்னு நினைத்தேன். சே, ச… நளினியே விட்டுட்டு ஓடிப்போயிட்டா…. நமக்கு வேற ஆள் பார்ப்போம்பா…, மீண்டும் ரிமோட்டை அழுத்தினேன்.

Z மியூசிக் சேனலில் ஒரு இந்திப்பாடல் ஒளித்துக் கொண்டிருந்தது. அதில், சல்மான்கானும், பிரீத்தி ஜிந்தாவும் ஆடிக்கொண்டிருந்தார்கள். இங்கேயும் வெற்றுமேல் தான், சல்மான்கான் ஷர்ட் போடாமல், தனது ஜிம் பாடியை வளைத்து ஆட்டி, ஆட்டி நடனமாடும் சீன் வந்தது.

சல்மான்கானின் வெற்றுடம்பு, கூரிய மூக்கு, மயக்கும் பார்வை, கலையான முகம் ஆகியவற்றைப் பார்க்க, பார்க்க எனது சூத்து தானாக நெளிந்தது. கூதியின் இதழ்கள் விரிந்து கொண்டன.

ரிமோட்டை வைத்தே பாவாடையின் மீது, கூதிக்கு நேர்மேலாக வைத்து தேய்த்தேன். ரிமோட்டை தேய்க்க, தேய்க்க கூதியின் அரிப்பு கூடியது. ரிமோட்டை கீழே வைத்துவிட்டு, சைக்கிள் சையினை வேகமாக உருவினேன்……….

என் சூத்தப்புடி, ஐயிலசா…. என்ற மந்திரத்தை ராகத்துடன் உச்சரித்துக் கொண்டே, சல்மான் வா�., என் பக்கத்திலே வா.. வந்து என்னை நல்ல ஓழு…. என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

திடீரென, டி.வியின் ஒளி அணைந்து, ஒலியுடன் கூடிய மின்னல் வெட்டியது. உடம்பு டி.விக்குள் சிக்கிக்கொள்ள, தனது தலையும், கழுத்துப் பகுதியையும் வெளியேவிட்டு, ஸ்கிரீனிலிருந்து வெளியேவர முயன்று கொண்டிருந்தார், காலேஜ் பெண்களின் ஃபிங்கரிங் நாயகன் சல்மான்கான்.

நான் டி.வி அருகே சென்று, சல்மானின் அக்குள் பகுதிக்குள் எனது கைகளைவிட்டு, அவரை என்பக்கம் இழுத்தேன். சல்மானும் என்னை இறுக்கமாக கட்டிக்கொள்ள, ஒருவரை ஒருவர் பிணைந்து கொண்டோம். ஒருவழியாக வெளியே வந்தார்.

“ஓ, தேங்க் யூ ஹானி…” என்றார்.

“ம்… இட்ஸ் ஒ

ஓ, தேங்க் யூ ஹானி…” என்றார்.

“ம்… இட்ஸ் ஒ கே மை ஸ்வீட் ஹார்ட்…” என்றேன்.

என்னை மேலிருந்து கீழ்வரை பார்த்தார். “யூ லுக் சோ க்யூட், பிரெட்டி கேர்ள்…” என்று, என் கண்ணைப் பார்த்து புன்முறுவல் செய்தார்.

“ஐயாம், யுவர் ஃபேன் டியர்.. அன்ட் வான பி யுவர் ஸ்லேவ் டூ…” என்று பதிலளித்தேன்.

அப்போது தான் பொறி தட்டியது, சல்மான்கானுக்கு தமிழும் தெரியாது. இப்படியேவிட்டால் இவன் இங்கிலீசுலயே பேசிட்டு போயிடுவான். அதுக்குவேற, காமலோகத்தில் கு(தி)ட்டு வாங்கணும் (ஸாரி �அஷோ� உங்க ஞாபகம் தான் வருது, கஷ்டப்பட்டு நெனச்சாக்கூட ஜே.எம் / ஹயாத் / ஸ்மார்ட் ஞாபகம் வரமாட்டேங்குது. ஹி, ஹி…)

எப்படியாவது, சல்மான்கானை தமிழ் பேச வைக்கணுமே என்று, அவர் கழுத்தில் மாலைபோடுவது போல் சைக்கிள் சையினை சுற்றி என்பக்கம் இழுத்தேன்.

“ஆர், யூ மேட்…” என அவர் கத்த, கத்த�.

என் சூத்தப்புடி, ஐயிலசா…. என்ற மந்திரத்தை ராகத்துடன் உச்சரித்துக் கொண்டே, சல்மான் தமிழில் பேசு என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

தன்னுடைய கழுத்தைச் சுற்றிய சைக்கிள் சையினை கழற்றி, என் கண்ணையே உற்று நோக்கினார்.

“ஏன், இப்படி பார்க்கிறீங்க, சல்மான்….”, என்றேன்.

“அழகுச்சிலைக்கு உயிர் கொடுத்தது போல, அம்சமா இருக்கிறாய், உன்ன இப்படி பார்க்காம எப்படி பார்க்குறதாம்…”, என்றார்.

“அப்படி பார்க்காதீங்க, எனக்கு ரொம்ப வெட்கமா இருக்கு…” என்று கீழே பார்த்து, நிலத்தில் வலதுகாலின் பெருவிரலை தேய்த்துக் கொண்டே கூறினேன்.

என்னருகில் வந்த சல்மான், என் மோவாயை பிடித்து, தனது விரல்களை எனது உதடுகளில் உரசினார். காமம் தனது ஸ்விட்சை ஆன் / ஆஃப் செய்து விளையாடுகிறது போல. எனது உடலின் உஷ்னம் ஏறி, இறங்கிக் கொண்டிருந்தது.

அவரின் நெருக்கம் அதிகரிக்க, உடலின் உஷ்னம் கூடியது. எனது சூத்தின் பின்புறம் ஒரு உந்துவிசை ஏற்பட்டு, புண்டைமேடு பகுதியை சல்மானின் பேண்ட் ஜிப்பின் மீது பட்டும்படாமலும் உரசினேன்.

எனது காதருகே வந்த சல்மானின் விரல்கள், காது மடல்களை உரச, எனக்கு உள்ளூர கூசியது. எனது உதடுகளை மூடி, எச்சிலை விழுங்கிக் கொண்டேன். தனது உதடுகளால், எனது காதுமடல்களை நக்கி மேலும் சூடேற்றினார். காதுமடல்களை நக்கிக் கொண்டே, “குடிப்பதற்கு ரெட் ஒயின் இருக்கா…”, என்று எனது கிசு, கிசுத்தார்.

“ஃப்ரிட்ஜில இருக்கானு பார்க்கணும்… இருங்க பார்த்திட்டு வரேன்…” என்று சொல்லி, கிட்சனில் இருக்கும் ஃப்ரிட்ஜை நோக்கி நடந்தேன்.

சல்மானும் என்னைப் பின் தொடர்ந்தார். ஃப்ரிட்ஜை ஓபன் பண்ணி, உள்ளிருக்கும் ஒயின் பாட்டிலை எடுக்கும்போது, பின்னிருந்து சல்மான் என் உடம்பை அணைத்து, என் பின் கழுத்துப் பகுதியில் முத்தமிட்டார்.

எனது இடுப்பை சுற்றிய அவர் கைகள், ஜிவ்வென்ற சுகத்தை என் வயிறு முழுவதும் தந்தது. “ஐயோ!!! விடுங்க, இது கிட்சன்ங்க…”, என்று சொல்லி, ஒயின் பாட்டிலை எடுத்துக் கொண்டு, விறுவிறுவென ஹாலுக்கு ஓடினேன்.